You are currently browsing the monthly archive for mei 2004.
Deze week zag ik oprah winfrey, er was een moeder wiens kinderen waren vermoord door haar ex-man. De aflevering ging over der verschrikkelijkste dag van je leven, en hoe je daarna weer verder leeft. Veelvuldig kwamen dan de fotootjes van die kinderen in beeld. Sprankelende schatjes uiteraard. Het was al weer een paar jaar geleden. Maar de moeder was nog steeds een wrak. Ze werd in contact gebracht met een andere veel jongere moeder, die hetzelfde had meegemaakt, maar dit was alleen langer geleden. Deze jonge moeder was hertrouwd en had 2 kinderen uit haar nieuwe huwelijk. Ze was ook in de show om de wrakmoeder op te beuren.
Dat lukte een beetje. Een van de argumenten om geen zelfmoord te plegen was; als je dat doet dan heeft je ex-man gewonnen. Daar zit wat in. Zo’n daad lijkt wel een ultieme machtstrijd over het graf heen.
Dan lees ik deze week in de krant over Berghem. 3 kinderen vermoord. En moeder onder de goederentrein. Ze was gescheiden. Vader had net een nieuwe vriendin.
En ik vraag me direct af of de moeder, dodelijk rancuneus, in de war of eenvoudig stapelgek, Oprah Winfrey heeft zitten kijken. En daarna besloot dat ze daarmee die ex-man het hardst kon raken.
Ik ben benieuwd.
Dat de heilige geest nou eens eindelijk op ons moge nederdalen.
Als je je verveeld? Ik verveel me, ik weet het; het is iets wat je eigenlijk als kind doet. Dan kun je je vervelen, omdat je thuis moet blijven, je vriendjes op vakantie zijn, vader of moeder in een scheiding liggen. Allemaal uitermate vervelend. Maar wat als je 41 bent, een volwassen vent? In the prime of your life? En je verveelt je. Wat dan?
Buiten is het prachtig weer, ok, maar so what? Een terras geeft uitzicht op mensen. Ja dat klopt. Als er een ding is waar ik een hekel aan heb dan is het wel mensen kijken vanaf een terras. Ik hoor die kreet wel eens.
“Oh dat vind ik zo lekker… op een terrasje zitten en dan mensen kijken.”
Ja ja, en wat houdt dat dan precies in? Ga je dan met elkaar praten over wat je ziet? Of ga je buikomvangen van dikke duitsers in centimeters raden? Ga je met elkaar zitten filosoferen over wat voor beroep die blonde dame met 12 tattoo’s op haar ontblote rug en een tweeling vooruit duwt, heeft? Ga je in Amsterdam zitten en raden uit welk land iemand komt? Of is het op z’n krishnamurtiaans gewoon waarnemen, zoals je naar vogels, of de natuur kijkt.
“De waarnemer is het waargenomene.” riep krishnamurti tot aan zijn dood.
Ofwel, je bent wat je ziet.
Dus ben je vol afschuw over wat je ziet; lekker puh dat ben je dus mooi zelf. Ben je in vervoering over een schilderij, een stuk muziek? Maakt niet uit, je doet en bent het zelf. Die schilder is allang dood en het schilderij bestaat uit verf en een leuk lijstje.
Vind je iemand leuk? Heel leuk, maar je bent het zelf. Je bent niet wat iemand anders van je vindt, maar wat jij van iemand vindt.
Heel vervelend allemaal.
voor meer pogingen klik op foto
Rock your life. Shake your brains, earthquake your belly. Dance your mood. Move Your Body. Sinds woensdag verveel ik me helemaal te pletter. Iets te doen hebben waarvan het lijkt of het nuttig is. Die zogenaamde nuttigheids factor van deez samenleving. Maak u eens nuttig. Doe wat voor een ander. Vergeet uzelf nu eens een keer. Flow je leven door. Maw, het leermoment was. Een keer in de week wat doen is te weinig. Ja ja. Goh. Nou wat een ontdekking. Kan ik nu weer mijn bos invluchten?
Heb nu ook het UMC gebeld. En daar buigen ze over mijn mogelijkheden. Er was iets met kindertelevisie op woensdag. Ja, das nu net mijn diaconesse dag. Misschien dat ik die weer kan wijzigen.
En en en en…ik…
Heb niets te schrijven.
Een fijne dag nog lezers.
