Sevenforest

Buiten op m’n blote voeten in het gras de planten water gegeven. De deuren open gedaan en de grootste vliegen naar buiten laten vliegen. (de rest natuurlijk met een satanische grijns afgeslacht) De kat vertelde me door een zelfgevangen muis onder aan de trap te leggen dat ik vergeten was een blikje eten te geven.

Daarna het dorp in, op zoek naar een electronische muggenvanger. Zo’n electrisch tennisracket waar muggen knetterend hun einde vinden.

Uitverkocht.

Deet werkt ook, en beter voor je karma.

Adem in adem uit.

Drie dvd’s gehuurd , pot thee gezet. Wierookje aan om de aangebrande vislucht van gisteren weg te jagen. En nu laat ik de boel de boel, en ga gewoon dom op de bank hangen en dvd kijken. Ik voel alweer de druk van dat mijn verblijf hier stopt. En ik weer terug moet naar die fijne rustige woning van mijzelf. Nee, niet aan toegeven. Ik ben nu nog hier. Ik ga zonder zorgen geheel op mijn eigen gemak de hele avond dvd kijken en thee leuten. Verantwoordelijkheden komen volgende week weer nu nog even niet. En wee degene die belt of binnen komt vliegen in de vorm van een insect.

Bij elke rage hoort een ravage. Zo nu weer de scoubidou touwtjes.

Om touwtjes te maken heb je eerst heel hard spul nodig . Dat maak je dan zacht met een goedje wat uiteindelijk niet zo’n positief effect heeft op je hormonale huishouding als je er op gaat sabbelen, met als mogelijke gevolgen: onvruchtbaarheid. Vervolgens noem je dat scoubidou en gooi je er een flinke marketing tegenaan en richt je je vooral op die bevolkingsgroep die nog het meest aan sabbelen doet.

Maar het is nog niet zeker hoor, er moet eigenlijk eerst nog intensief onderzoek worden gedaan. Mooi dan heb ik een goed idee:

Men brenge de scoubidou touwtjes op de markt, volgen enkele lieve schattige kindertjes, hoe jonger hoe beter en over een aantal jaren komen we met een uitstekend rapport.

Ah dat is handig, want dan zitten we tenminte al in de eerste fase van het onderzoek.

Breng de scoubidou touwtjes op de markt.

Sabbelen maar!

Zware gas explosie in Ghislengien. Ja , in het verre oosten is het toch allemaal wat slechter geregeld, Ghislengien, zal wel Korea zijn of China… gekke naam eigenlijk.

Wat? Belgie? Een gaslek van zo’n 90 cm.

Een gaslek van 90 cm. dat is bijna een meter. Enig idee hoeveel moeite het kost om een gat met een dwarsdoorsnede van 90 cm in een van de belangrijkste gaspijpleidingen van belgie te maken?

Dat moet toch een hele klus zijn. Dat niet alleen, het moet ook een flinke tijd duren voor je zo’n gat hebt gemaakt. Zou zo’n gat vanzelf zijn ontstaan?

Zou belgie echt gaspijpleidingen maken waarin gaten van 90 cm kunnen ontstaan?

Stel je bent gids en je gaat met 11 man en vrouw op stap om de top te bereiken. Buiten is het guur weer, de eigenaar van de plek waar je hebt overnacht zegt nog:

“Ïk zou niet gaan wandelen vandaag, het wordt veel te koud en misschien gaat het stormen.”

Maar jij als gids besluit om wel verder te gaan, en je zegt tegen je wandelclub dat het een barre tocht gaat worden maar, we pakken ons lekker in en we halen het echt wel naar de volgende hut.

Zo gezegd zo gedaan. Wat later wandel je met z’n allen naar de volgende hut. Het is inderdaad koud, en het waait flink, maar gelukkig ben je lekker warm gekleed. Het is op zich niet zo vreselijk lang lopen, dus dat moet lukken.

Na een tijdje merk je dat het gaat sneeuwen, je denkt nog even aan de waarschuwing die je vanmorgen had gekregen. Je merkt ook dat het een stuk kouder wordt. De wandelaars maken zich duidelijk zorgen, ze vragen hoe lang het nog wandelen is, en of het niet verstandiger is om terug te keren. Jij kijkt op je horloge en misschien kun je door de sneeuwflarden nog wel de plek zien waar je wezen moet. Je kijkt op je kaart en denkt. Ja hoor dat halen wel makkelijk, je besluit om verder te lopen. Twee mensen van je wandelclub spreken je aan. Ze hebben het erg koud, en ze dringen aan om terug te gaan. Jij zegt dat ze zich geen zorgen hoeven te maken. En dat het nog maar een uurtje lopen is.

Vervolgens gaat het langzaam harder sneeuwen, je zou kunnen stellen zo bedenk je je zelf dat je weinig zicht meer hebt, het is ondertussen nog kouder geworden. Die twee wandelaars van daarnet komen weer naar je toe, ze zijn boos en bezorgd, ze vinden dat er geen zicht meer is. En maken zich zorgen en hebben het bovendien heel koud. Ze willen terug. Je krabt wat op je hoofd, de meesten vinden het allemaal wel spannend en willen doorlopen, maar deze twee vrouwen geven een heel ander geluid, ze dringen aan, ze zijn irritant ze hebben het koud, ze houden de groep op. Je besluit dat het volwassenen zijn, en dat ze best terugkunnen wandelen, het komt helemaal niet in je op dat als twee wandelaars echt terugwillen terwijl de weersomstandigheden verslechteren het misschien wel fideel is om samen terug te lopen. Je bent immers een groep.

Maar nee de meesten willen toch de top bereiken. Dat is het overgrote gevoel van de groep, en om nou weer helemaal terug te gaan.

En hier beste bloglezer raak ik zelf het spoor kwijt. Want de twee vrouwen zijn teruggewandeld en de reisleidster struinde met het overgrote deel van de groep verder, verdwaalde en 3 wandelaars overleden.

Hoe kan het toch dat zij wel verdwaalde en de twee afvallige niet? Het reisbureau wat de reis had verzorgd doet even niet meer aan wandeltochtjes naar de Mulhacentop. MAar ze hebben wel alle vertrouwen in de reisleidster en zodra deze weer een beetje bekomen is van alle ellende mag ze direct weer werken. Ook veranderen ze niets aan hun beleid tav ervaring van reisleiding in specifieke gebieden.

Waarom verzorgen ze dan geen wandeltochtjes meer naar de top? Ik zou zo gaan hoor, gewoon even aan de lokale bevolking vragen of het goed zit met dat weer. That’s all.

Ik denk dat dit soort ongelukken hun oorsprong vinden aan een gebrek aan eenvoud en een overmaat aan ego. Wat is er zo moeilijk aan terugkeren? En het later nog een keer doen?

Daar zijn hele continenten mee groot geworden.

Stel dat ze allemaal terug waren gegaan, dan had niemand ooit geweten wat voor ramp er was voorkomen. Dat had de groep wellicht ruzie gekregen? Werd het afgedaan met dat die twee trutten zo nodig terug moesten. Hadden ze zich losers gevoeld. Was het misschien later weer goedgekomen.

Maar ja, speculeren is ook een vak.

Nee, er was geen brand. De bestuurder stond een stukje

verderop met de buurman gebogen over een wegenkaart.

Hij was de weg kwijt.