You are currently browsing the monthly archive for juli, 2006.
Het is nacht en de bomen ruisen heftig in de wind. B voelt de wind in zijn hoofd. De maan schijnt en schildert het bos zilver. Voor B staat een vrouw. Een oogverblindende vrouw, B herkend haar. Zij is het. Zij die hij al zijn hele leven kent. Ze is schoonheid in alle opzichten, krachtig, kwetsbaar. En haar ogen zijn verhalen van wijsheid, pijn kennis, en liefde. Haar aanblik ontneemt B de adem. Of is het de felle wind. Haar haren wapperen alsof er geen zwaartekracht bestaat . B loopt naar haar toe. Er gaat zoveel zelfvertrouwen uit van haar. Zoveel rust. Ze pakt de hand van B. En B wordt overspoelt met een geschiedenis. Beelden frasen, geluiden, zo oud en zo universeel. En steeds is zij daar. Steeds staat zij daar in het midden van dat alles.
Dan streelt ze zijn vingers. En hij is in de hemel. Dan laat ze zijn hand los, en hij is in de hel. Hij kijkt weer naar haar. Haar hoofd vol slangen verstenen B van schrik. Angst kijkt toe dwars door de wind heen. Maar hij blijft kijken. En zijn hart voelt liefde zomaar door Angst heen.
“Het maakt me niet uit!” roept hij. “Je demonen, slangen maken me niet uit, ik heb ze ook!” schreeuwt hij, de longen haast uit zijn lijf. “Ik hou van je verdomme en heb altijd al van je gehouden.”
Haar gezicht kijkt vol mededogen zij voelt zijn liefde, zijn pijn. En dan draait ze zich langzaam om en verdwijnt. B hoort alleen nog de wind die woest aan takken rukt en bladeren wild laat ruisen.
B lag op zijn rug met opgetrokken knieen nog steeds naast de stromende rivier in het gras. Draak zat naast hem met boek en leesbril.
“B staarde naar de lucht, in zijn ooghoeken zag hij nog steeds de reusachtige gestalte van Angst. Hij probeerde er niet op te letten, hij bracht zijn aandacht naar Draak en waar Draak voor stond.
“Wat ben je aan het lezen Draak?”
“Oh iets over Lilith.”zei Draak afwezig.
“Lilith? Wie is dat?”
“Weet je nog dat de schrijver Eva tegenkwam?”
“Ja, en dat rare verhaal over Adam.”
“Wel Eva was niet de eerste vrouw van Adam.”
“Wat? Niet?”
“Nee, dat was Lilith.”
“Oh… wat is er mis gegaan dan?”
“Lilith wilde zich niet onderwerpen aan Adam, hele discussies hadden ze daarover, en uiteindelijk werd ze stapelgek van die Adam, vroeg aan God om ontsnapping, en God gaf haar vleugels. En ze ging. En kwam niet meer terug. Vervolgens deed ze zo’n beetje alles wat God verboden had. Ze is extreem verleidelijk. Onafhankelijk en vrij. Ze vertegenwoordigt ook de “duistere” kanten van de vrouw.”
B dacht na. “Dus die Lilith is het tegenovergestelde van Eva.”
“Ja en nee.” zei Draak en deed zijn bril af.
“Het lijkt erop alsof God toch een foutje met Adam heeft gemaakt.” zei B. Of althans, dat God er ook zo over dacht als Adam. Tenslotte deed hij van alles om die Adam te helpen. En Lilith… Die laat ie gaan, en ondertussen gaat Lilith te keer als een losgeslagen puber.”
Draak snoof. “Nietzo kortzichtig B. Het gaat erom dat Lilith iets vertegenwoordigt wat mannen zowel razend aantrekkelijk vinden en tegelijkertijd verafschuwen.”
“Alleen voor die mannen dan.” zei B. “Die ergens nog de behoefte voelen om vrouwen te overheersen, mannen die niet vrij zijn, jaloers op de vrijheid van Lilith, ja Adam was gewoon jaloers op Lilith zij was vrijer dan hij.”
“Misschien wel. Het gaat erom dat vrouwen een Lilith-kant hebben. Een Eva-kant en een Lilith-kant. Die Lilith-kant wordt onderdrukt en als iets verachtelijks gezien. De Eva-kant wordt de hemel in geprezen. Zowel door religies als door mannen. Maar waarschijnlijk is het onderdrukken van de Lilith kant voor Lilith juist alleen maar reden om zich meer en meer te manifesteren, of om er ineens als een explosie uit te komen. Waardoor je te ver in de Lilith-kant kan doorschieten”
“Het gaat natuurlijk weer om de balans.” zei B verveeld. “Of nee, het gaat er om dat mannen de Lilith-kant van de vrouw accepteren. Nietwaar, of er mee om leren te gaan.
“Dat accepteren geldt niet alleen voor de man.”
B merkte dat hij zich erg ongemakkelijk begon te voelen.
“Ik word onrustig van die Lilith.” zei B ineens.” Alsof ik mijn hele leven lang al achter Lilith aanloop.”
B zweeg en keek ondoorgrondelijk.
“Nou begin jij ook al eng te doen.” zei B. “He gadverdamme, ik val toch niet op Lilith vrouwen om hun Eva te doen ontwaken?” riep B beschaamd.
Draak keek veelbetekenend.
“Nee he, Draak hou op met die onzin, waarom zou ik dat doen?”
“Waarom vallen vrouwen op foute mannen, mogen mannen niet op foute vrouwen vallen?” zei Draak
“Is Lilith dan een foute vrouw?”
Draak keek geamuseerd. “Als ik het zo lees lijkt Lilith me eerder een vrouw met een extreem sterke Draak. Ik denk eerder B dat jij de mannelijke equivalent van Lilith in jezelf zoekt.”
“Ah, en dat ben jij dan zeker.”
Draak grijnsde en gloeide.
“Moet ik dan alles gaan doen wat God verboden heeft? Foute dingen, ondiplomatiek, de boom der kennis gaan verkopen, copuleren met demonen?” B was gaan staan en gebaarde heftig bij zijn woorden hij voelde zich nog angstiger worden. “Die Lilith maakt me bang. En jij maakt me niet Bang, jij hebt een heel andere energie dan Lilith.”
“Rustig, maar.” zei Draak. “Vergeet niet dat de kerk veel heeft gedemoniseerd. Een dergelijk lot zal Lilith vast ook zijn ondergaan. Neem mij nou bijvoorbeeld. Draken zijn duivelse wezens, goddeloos etc. Wist je overigens dat Lilith waarschijnlijk de slang in het paradijs was? En wist je dat Draken en Slangen overeenkomsten hebben? Lilith is nu ook weer niet zo slecht als de verhalen doen geloven, net zoals de verhalen over Draken ook sterk zijn overdreven.”
B voelde zich weer iets rustiger worden.
“Op zich niet zo vreemd dat ik op Lilith types val. Eigenlijk, daarmee zeg ik dat ik naar oorspronkelijkheid zoek, naar waarheid, hoe pijnlijk ook , naar puurheid echtheid etc. Duidelijkheid…”
B ging weer zitten, helemaal was hij er niet op gerust. Er was iets verontrustends aan dit verhaal..
Draak bracht zijn kop tot vlakbij B en sprak zacht maar glashelder. “Hoe denk je dat Lilith op angst had gereageerd?”
B voelde de onrust opflakkeren. “Handelde Lilith niet juist uit angst.”
“Ja.” zei Draak. “Dat zou je nou nog eens goed uitkomen.”
Angst bewoog in de ooghoeken van B.
Vandaag vind ik ‘t voor het eerst te warm om te schrijven.
Misschien is het wel zo dat iedereen een soort ingebouwde richting/doel heeft. En dat als je daar van afwijkt je allerlei klachten krijgt en alles heel stroef wordt en niet meer loopt en tegen gaat zitten. . En zodra je weer in de richting gaat die ingebouwd zit, dan werkt alles ineens weer mee en gaat alles weer als vanzelf… nou ja vanzelf… volgens Arnold Cornelis wel, al beschrijft ie het wat genuanceerder.
Dat zou betekenen dat je zomaar van alles kunt gaan doen en dat wat het meeste energie oplevert dat waar je merkt dat je er met je hart bij bent , dat kun je dan blijven doen.
En toch heb ik nu al het idee dat ik iets oversla een belangrijk element. Misschien wel het belangrijkste.
Het heeft te maken met hoe je de werkelijkheid beschrijft. In de Pianist komt een zin voor, ik weet hem niet meer precies, ‘een intelligenter iemand kan de werkelijkheid beter beschrijven.’
En dus, denk ik dan, ook beter hanteren… er meer uit halen…
En waar sta ik? Hoe beschrijf ik de wereld? Ik verzin er doorgaans een. Eentje die zijdelings wel met mijn wereld te maken heeft, maar als zodanig niet echt is. Draken bestaan niet, en elfen ook niet.
In de oplossingsgerichte aanpak word je aangespoord om vooral te letten op die dingen wanneer het probleem iets minder is. Wanneer je je op een schaal van 1 tot en met 10 op 3 zit, hoe het dan komt dat je op 3 zit en niet op 2.
Wat heb je daarvoor gedaan, wat is er gebeurt dat je je iets minder ellendig voelde dan vorige week. Wat deed je? En is dat herhaalbaar?
Wat zou je doen als vannacht ineens je probleem opgelost was? Waar zou je dat in de ochtend als eerste aan merken? En wat zou je dan doen?
En zo kom je tot een inventarisatie van acties die jij kunt doen waardoor iets beter gaat makkelijker, prettiger.
Op welke momenten voel je je minder eenzaam, ook al is het maar een klein beetje? En wat was daarvoor nodig, wat gebeurde er die dag?
Het andere is dat je datgene wat je graag wilt in je leven net doet of het er al is. Niet om een wonder uit te lokken maar om je onderbewuste te programmeren om niet stiekem datgene wat je wilt tegen te houden.
Je handelt naar je overtuigingen…
Had ik het niet al eerder hierover?
(in koor wordt er ja geroepen)
Ok broeders en zusters, Het is natuurlijk ook waar, gooi al uw zelfhulpboeken op een grote hoop en steek het in brand, al die boeken gaan er tenslotte van uit dat u het zelf niet kunt en erger nog, die boeken gaan er van uit dat het slecht met u gaat, en dat het steeds beter gaat door die boeken te lezen.
Ik kan u nu al verzekeren dat degene met wie het beter gaat als u die boeken leest , juist
u raadt het al broeders en zusters, dat zijn de auteurs!
De schrijver kijkt langs de opgezette ekster naar een mooie avondlucht.
Ik denk eigenlijk dat ik voorlopig helemaal niets meer zou hoeven schrijven als ik haar armen om me heen zou voelen. Haar lichaam tegen mijn lichaam, mijn handen door haar haar. Haar zachte adem. Haar stem.
Even weer echt thuis voelen.
Al was het maar voor even.
Wat is het toch een heerlijk land.
