Sevenforest

Wat kan ik er nog over zeggen? Ik geloof steevast in liefde op het eerste gezicht, de ware etc. Of ik me dan beperk. Vast wel. Het interesseert me niet. Wat heb je aan die compromis relaties? Er moet iets zijn een stevig fundament wat iets met vertrouwen te maken heeft. Weg met die flauwekul dat je elke dag moet leven alsof het je laatste is, dat je *moet* genieten van elkaar omdat je maar nooit weet of het morgen ook nog zo is.
Gewoon genieten is voldoende hoor!

Spontaniteit?

Wat is dat? Wat is spontaniteit? Is het geen deftig woord voor onvoorspelbaarheid, en wijst onvoorspelbaarheid niet op je niet willen vastleggen. En je niet willen vastleggen betekent dat je datgene wat je wil gaan doen eigenlijk niet wil.

Onvoorspelbaarheid, niet willen vastleggen, bindingsangst, en dat gepaard met overmatig piekeren. Zijn allemaal culminaties rond situaties waarvan je niet onder ogen wilt zien dat je er eigenlijk geen zin in hebt.

Of waarvan je nog niet weet of je er geen zin in hebt.

Niet weten of je ergens wel of geen zin in hebt, is een toestand waar je al geen zin in hebt.

Dus?

De hele sleuri van tafel donderen en gaan nadenken over wat je wel wilt. En vervang spontaniteit en onvoorspelbaarheid met aangename verrassingen.

U bent aan het kanselen mr Badaboem

Misschien, maar ga maar na, hoeveel mensen weten wat ze wel willen? De meeste mensen zijn heel goed in het opnoemen van wat ze niet willen. Dat is helemaal niet erg. Maar noem nou gewoon eens op hoe je je dag zou willen hebben. Gewoon eenvoudig en simpel. Wat wil je wel eten, wat zou je wel prettig vinden om met je vriend of vriendin te doen. Hoe zou je willen dat je kinderen zich wel gedragen?
Hoe zou je wel willen wonen? Werken, vrijen, praten. Leven? Hoeveel mensen weten dat, en hoeveel mensen steken daar Uberhaupt tijd in om daar achter te komen?

Ze hebben het te druk.

Zeker, maar waarmee? Met dingen die ze wel willen?

Klinkt allemaal heel aardig meneer Badaboem. Maar het is toch nu eenmaal niet zo dat je alleen maar dingen kunt doen die je leuk vindt? Er zitten toch altijd dingen bij die moeten die niet prettig zijn om te doen? Vuilniszakken buiten zetten? Huis opruimen?

De meeste mensen ruimen op met het oog op alle rotzooi die weg moet, degene die tijdens het opruimen zich verheugen op het opgeruimde resultaat zijn zeldzaam.

Kom kom, zometeen zegt u nog dat poepluiers je doen verlangen naar de afwezigheid ervan.

Niet dan?

Dus de tien geboden moeten we herschrijven. Daarin staat voornamelijk wat je niet moet doen. Het zijn voor een deel zelfs
verboden. Dus als we daar nu eens mee beginnen:

1. Ik ben Eeuwig.
2. Gij zult alleen Mij serieus nemen en Mij geheel conceptueel en abstract in uw geheugen houden.
3. Gij gebruikt Mijn naam louter goedgemutst.
4. Denk aan Mij op zondag.
5. Eer uw vader en uw moeder.
6. Gij laat alles leven wat leeft.
7. Indien u trouwt blijft Ge dit tot de dood elkander scheidt.
8. Gij zult alles zelf kopen van uw eigen geld of ruilen met uw eigen goederen.
9. Gij spreekt tegen anderen altijd de waarheid.
10. Gij zult volstrekt tevreden zijn me wat u hebt gekocht, geruild, of per verrassing hebt gekregen..

Nou, de partij voor de dieren zou hier uitermate gelukkig mee zijn.

Het zou mooi zijn, geen scheidingen meer. Men zou zich dan wel 100 keer bedenken voor men trouwt.

Die ouders komen er weer goed vanaf.

Ik zit alleen nog een beetje met 9. Je mag dus feitelijk best onwaarheden tegen jezelf zeggen, als je ze maar neit tegen anderen zegt.

Tja, probeer maar eens tegen jezelf te liegen zonder tegen anderen liegen.

Hmm

En nummer 8, zijn we direct af van alle creditcards.

Ik vind nummer 10 de mooiste. Meteen af van dat “niet tevreden geld terug.”

Toch valt me een ding op.

Wat dan?

Er staat niets in over de liefde, ja dat trouwen. Maar er staat geen gebod van: “Gij zult liefhebben.”

Tenzij we alle verwijzingen naar God vervangen door het woordje liefde,

Ah.

Vind ie vast niet erg.

1. Liefde is Eeuwig.
2. Gij zult alleen de liefde serieus nemen.
3. Gij gebruikt de liefde louter goedgemutst.
4. Denk aan de liefde op zondag. (nou ja, misschien toch ook wel de rest van de week dan)
5. Eer uw vader en uw moeder.
6. Gij laat alles leven wat leeft.
7. Indien u trouwt blijft Ge dit tot de dood elkander scheidt.
8. Gij zult alles zelf kopen van uw eigen geld of ruilen met uw eigen goederen.
9. Gij spreekt tegen anderen altijd de waarheid.
10. Gij zult volstrekt tevreden zijn me wat u hebt gekocht, geruild, of per verrassing hebt gekregen..

Beter.

Veel beter.

Ik doe vrijwilligerswerk in een ziekenhuis, en vervoer allerlei patienten van a naar b. En ik maak daarbij veel gebruik van de lift.
De lift dat is meestal enorm lang wachten. Dus ik dacht; dit is mijn kans. Ik stel me voor dat steeds als ik de lift nodig heb, er eentje klaar staat.
En het werkte. Telkens als ik met een patient de lift nam zei ik, meestal staan ze klaar. En ik hoefde maar een lift te naderen of het ding zei “ping”. En de deuren schoven open. Zelfs als ik er langs liep en niet eens met de lift hoefde schoven ze soms met twee tegelijk open. De hele dag ochtend bleef de lift me om mijn wenken bedienen.
Uiteraard gaat mijn rijles vanmiddag vlekkeloos en rij ik alsof ik al 20 jaar taxichauffeur ben.

Ik stel me een mooie lichte woning voor met veel natuur eromheen. Zo’n woning waar je in stapt en meteen tot rust komt, een woning die inspireert tot creativiteit. Met een heerlijk ruikende tuin eromheen.

Mijn woning.

En dan nu een ongelofelijke bak koffie.

Net terug van een verjaardag. Ik had geen zin, dus ik nam mijn gehuurde videocamera mee. Een vrij groot futuristisch ding met veel toeters en bellen. Ik dacht: ik leuk het voor mezelf wat op. Het was mijn oudste broer die jarig was.
Voor het eerst eigenlijk eens mijn familie uitgebreid gefilmd. Mijn vader en zijn gitaarspelende kleinzoon. Halfbroer met broer in gesprek. Ja, allemaal mooie plaatjes. En zowaar ik fleurde de boel wat op.
Eenmaal terug valt de deur achter mij in het slot. En neem plaats achter computer bekijk wat mail. Zet muziek op.

En glijdt een leegte over me heen. Een vreemde leegte, alsof ik in een enorme ruimte sta. Ik voel me nog gaar in mijn hoofd van de lange werkdag van gisteren. Mijn kamer is een beetje fris, wat ik wel lekker vindt. En ik voel die lege ruimte om me heen.

Ik zie ineens de moeite die ik steeds doe. Het maakt niet uit waarin of waarmee, ik zie het enthousiasme waarmee ik in iets stap. Zelfs al komt er geen enkel enthousiasme voor terug. Geen enkele moeite. Ik hobbel dan nog wat door, en ontdek dat de weg eigenljk doodloopt. Daar waar de meesten al lang waren teruggekeerd moet ik gewoon het einde van die weg zien. Uit nieuwsgierigheid.

Maar het is genoeg geweest.

Ja maar misschien is de weg niet doodlopend?

Nee? De borden niet gezien of zo? Die stonden er toch echt.

Ja, maar misschien heeft een lolbroek die borden daar neergezet. Ik wil gewoon deze weg afrijden, ik weet zeker dat er iets interessants aan het einde van de weg staat.

Nee, ik wil niet meer. Niet meer, dit keer niet. Ik ga terug.

Terug naar een Doorlopende Weg. Ha ja, op weg waar was ik ook alweer naar op weg. Oh ja.

(glimlacht)

“In de Beurs van Berlage in Amsterdam is vanaf 25 november een tentoonstelling te zien met echte lichamen. Voor de expositie Bodies The Exhibition zijn 22 personen en 260 menselijke organen geconserveerd.”

Als dat geen ideale plek is voor een eerste afspraakje…