Sevenforest

Ik hoop dat het een hoax is. Bart de Graaff hield wel van grappen, en de argumenten van BNN vind ik wat mistig. Lijkt me een coole uitzending als vrijdag blijkt dat het vooral gaat om een idealistische boodschap in een bijzonder jasje. Een waarschuwing voor de toekomst.

Overigens ben ik tegen orgaandonatie. (tot ik er een nodig heb denk ik) Ik vind het een hellend vlak. Men denkt vnl in organen, Maar voor elk orgaan staat meestal een menselijk drama met dodelijke afloop. Als je zegt: we hebben orgaandonoren nodig. Dan zeg je ook dat je dodelijke ongelukken nodig hebt.

We hebben dus hersendoden, mensen met een hartstilstand en dodelijke auto ongelukken nodig.En het zou een slechte zaak zijn als dat er minder werden. Voor de donor behoeftigen dan. Wachten op een donor is wachten op iemand die dramatisch aan zijn einde komt.

Het is heel normaal dat er mensen zijn die doodgaan maar niet dood willen gaan, vol passie wachten op mensen die ook niet dood willen gaan maar wel doodgaan, om dan zelf niet dood te gaan.

Snapt u?

En in hoeverre worden er organen uitgewisseld onder donorbehoeftigen die te lang moeten wachten? He? Nou? Is daar al iets voor geregeld?

En natuurlijk kan het een prachtige gedachte zijn dat je als je dan toch per ongeluk dood gaat je nog een leven redt. Misschien ook wel prettig voor de nabestaanden dat papa zijn hart nog ergens in een ehm… nou bijvoorbeeld een pornoster doorpompt… ik bedoel in een 2e moeder theresa of een schattig lief meisje en/of guitig jongetje van 14 met een heel leven voor zich.

Papa is niet helemaal dood. Een stukje loopt nog ergens rond.
Over 80 jaar ligt papa verspreidt over verschillende kerkhoven begraven. Nee dat kost niets extra.

Vraagt u zich ook wel eens af of er organen zijn die al in meer dan 2 lichamen hebben geleefd?

Ja nee wacht maar tot de eerste hersentransplantie wordt uigevoerd, dan begrijpt u tenminste wat ik bedoel.

B.

“Hoe hoger het IQ hoe hoger de secularisatie.” zei mijn grootvader en nipte aan zijn calvados.
Je zag het al in het oude Athene, zoveel verschillende religies naast elkaar schuren als vanzelf de goedgelovige nonsens weg.

Daaruit kon een democratie ontstaan.

Natuurlijk kon dat niet blijven goed gaan. Het oude Athene is ondertussen een ruïne, (het gemiddelde IQ is dan ook nog maar een echo van wat het ooit was)

Leidt intelligentie altijd tot secularisatie? Natuurlijk, het kan ook niet anders. Een weldenkend intelligent enigszins wetenschappelijk onderlegd wezen kan niets met religie. Alle onderzoeksdrift slaat vroeg of laat morsdood tegen elke Godsdrift.

Het is overigens een prachtige discussiedoder:

“Ja maar je kunt nu wel zeggen dat kernenergie na olie de enige manier is om aan de enorme vraag naar energie te kunnen voldoen, maar we hebben nog helemaal geen 4e generatie kerncentrale operationeel… en we moeten iets doen voor de aarde werkelijk zodanig opwarmt dat het problematisch wordt.”

“Onzin de Aarde warmt op omdat God het zo gewild heeft.”

Ik meen het, gooi dat argument dat God het gewild heeft in een willekeurige discussie waar verschillende gezichtspunten aan zitten. En je zult zien dat de discussie doodslaat en oplost, als zeep op vet. Het sucked als het ware het gezonde verstand in een ogenblik de hel in.

Nee, een hoogbegaafd mens kan niets met God. Ik geloof dan ook niet dat werkelijk intelligente mensen in God geloven. Ook al zeggen ze van wel. Hun vlijmscherpe verstand kan maar één antwoord geven op de vraag of God bestaat:

“zeer zeer onwaarschijnlijk, alle verschijnselen waar God meestal de schuld van krijgt zijn vrees ik toch met heel wat minder aannames veel aannemelijker…”

Ik had laatst een onnozel gesprek met een streng gelovige die het standaard antwoord gaf op mijn vraag;

“Bewijst u maar dat God bestaat.”

“Bewijst u maar dat hij niet bestaat.”

“Goed bewijst u dan tegelijk dat er geen roze olifanten op Mars de Hohe Messe kunnen zingen.

De streng gelovige keek me gefascineerd aan en zei: “Dus u sluit het niet uit?”

En dat is waar de meeste gelovigen het hardst op teren. Dat het niet uit te sluiten is.
De kans op God is net zo groot als ieder willekeurig verzonnen verhaal. Het is onrechtmatig falsificeren. We kunnen nergens bewijs vinden dat ie niet bestaat. Dus bestaat ie.
Vreemd genoeg is dat niet uitsluiten een heel intelligente houding. Maar daaruit concluderen dat IE wel bestaat is weer behoorlijk onhandig… dom bedoel ik.

maar nee maar nee, hij bestaat wel, want er zijn wonderen gebeurd in mijn leven, ik ben spontaan genezen, altijd als ik bid voor iets dat ik werkelijk nodig heb, dan krijg ik het ook.

Ja dat kan, heel goed mogelijk, die dingen gebeuren, maar waaronder staat nu precies God zijn handtekening dan?

Wonderen, healings, helderziendheid, telepathie, remote viewing. Ik geloof zeker dat die dingen kunnen. Net zoals sommige mensen met hersenbeschadigingen ineens bijzondere gaves kunnen hebben.

Maar zodra de verklaringen van die verschijnselen komen, loopt mijn aura meestal leeg en raak ik verveeld en moe.

“God dobbelt niet.” zei Einstein ooit. Een golf van opluchting ging door de religieuze wereld, eindelijk een gerenommeerde wetenschapper die in God geloofde.

Dat geloof viel overigens wel mee. Het was meer een reactie op de ongrijpbaarheid van de quantummechanica, die iedere wetenschapper de stuipen op het lijf jaagt.

Maar vrijwel niemand kent de reactie van Niels Bohr, een zo niet nog intelligentere wetenschapper.

“Don’t tell God what to do.”

En die uitspraak is in wezen veel religieuzer. Bohr begrijpt tenminste dat we niet alles onder controle hebben, dat God de zoveelste poging is om het niet begrepene begrijpelijk te maken. Meestal uit angst. En eenmaal begrepen kunnen we Het vertellen wat Het wel en niet kan.

Plegen we Hubris en doden we God…

Bohr stond wel open voor iets volstrekt onverklaarbaars. Zonder het te willen verklaren.

Een mooi standpunt wat zowel de wetenschapper als de gelovige zou sieren.

Je zit achter glas, jarenlang. Vanachter dat glas kijken er vreemde gorilla’s naar je, ze hebben vierkante doosjes die ze omhooghouden, soms met een vervelende felle lichtflits. Ze hebben rare kleuren aan, en laten voortdurend hun tanden zien, ondraaglijk agressief. Geen van die rare gorilla’s is onderdanig; ze staan allemaal boven je, en laten dat ondubbelzinnig merken ook.Er zijn er ook die je herkent. Dat vrouwtje en mannetje, een paar keer per week komen ze langs. Vooral dat vrouwtje is niet goed te peilen. Soms houdt ze haar hand op het glas. Je gaat er maar eens heen. En legt jouw hand ook op het glas. Meteen reageert ze agressief door haar tanden te laten zien en je indringend aan te kijken. Zonder glas had je haar al lang alle hoeken van je kooi laten zien. Je kijkt indringend terug, ze moet toch op z’n minst onderdanig worden van je imposante uiterlijk. Maar ze laat alleen nog maar meer haar tanden zien. Haar mannetjes gorilla komt er ook bij staan en laat zijn tanden zien. Ook al ben je de baas, dit is angstaanjagend vijandig gedrag.

En zo gaat het week in week uit, maand in maand uit. Jaar in jaar uit. Als je buiten bent is het nog erger, dan hoor je die kleurige gorilla’s schreeuwen en lachende geluiden maken vooral die kleine gorilla’s die deinzen nergens voor terug.

En dan is er die dag dat je buiten zit en de zon in je vacht voelt, het is nog vroeg, en het is nog redelijk stil, straks stroomt het weer vol met kleurige schreeuwerige Gorilla’s. Nu droom je weg, en vage beelden van uitgestrekt groen doemen in je droombeelden op, enorme ruimte en hoge bomen. Het zijn geen herinneringen, want je hebt je hele even in gevangenschap geleefd. Het zijn genetisch diep ingeprinte verlangens die bovendrijven…

Je droom wordt verstoord; Je kijkt op, en ziet twee blonde gorillaatjes met ontblote tanden steentjes naar je gooien.

Ineens is het genoeg, je adrenaline giert harder dan ooit en je weet je gevangenis te ontsnappen. Waar zijn die twee rotgorillaatjes? En dan plots zie je ineens dat vrouwtje dat jou al maandenlang respectloos met ontblote tanden aangaapt.

Eindelijk kan je haar respect bijbrengen. Maar ze begint alleen maar te gillen, en te krijsen, je bent verbaast over haar zwakte iemand die zo vaak haar tanden heeft laten zien blijkt slap als een vaatdoek, maar gillen kan ze, je bijt haar om haar stil te krijgen. Maar ze gaat alleen nog maar harder gillen. Dan is ze eindelijk stil. Eindelijk heeft ze het begrepen.

Er prikt iets, en je raakt versuft, echo’s herinneringen… oerwouden… respect…

“Dus dan moet ik daarna met ze ravotten.”
“Eh ja. zo vlak voor ze naar bed moeten.”
“Ah ja, en dan lees ik ze daarna nog even voor.”
“Ja en je moet ook grapjes met ze maken, of anders kietelen.”
“Kietelen?”
“Ja, dan gaan ze ook lachen zonder dat je grappig bent.”
“Ah ja natuurlijk, ravotten en kietelen.”
“Precies en daarna luisteren ze veel beter naar je.”
“Oh ok, ja. Ik snap het.”

Ravotten moet je leren.

Het moest nu echt maar eens afgelopen zijn met dat songfestival. Het is alleen nog maar één grote OostblokSoapera. Met als winnaar een land wat 12 jaar geleden nog te keer ging met massamoorden en massagraven.

Een dramatisch dieptepunt was de inzending van Engeland. Een nummer wat alleen maar in Engeland er door kon komen als de rest nog erger was…
Ik begin de Britten ervan te verdenken dat ze op die manier laten zien dat ze geen respect meer hebben voor het songfestival.

Ik vind dat sinds de voormalige oostblokkies zijn gaan meekelen het hele songfestival waardeloos is geworden. Een farce mineur. Ook vind ik die genocide op het liveorkest een deprimerende factor.

De kwaliteit van de liedjes vind ik prima, die is altijd al heel laag geweest. En dat moet ook; het gaat tenslotte vooral om de vreugde van het afkraken.

Ik zou willen pleiten voor een west en oost europees songfestival. Hou het vooral gescheiden.
En laat de winnaars dan vooral nog een keer lekker met elkaar strijden in bijvoorbeeld het colosseum,

Uiteraard tot de dood er op volgt.

Ik zie ze persoonlijk liever niet meer terug.