januari 2008


Het ligt voor de hand om te denken dat ze een posttraumatische stressstoornis heeft opgelopen door jaren lang supersexy in videoclips te verschijnen, en tegelijkertijd onder druk van ouders en managers, een maagdelijk imago moest uitdragen.
Ze heeft jarenlang haar impulsen niet kunnen volgen als het ging om sex en wellicht ook intimiteit. Terwijl ze voor een heel groot deel wereldberoemd werd juist vanwege haar erotische uitstraling.

De hele roddelpers benadrukt jouw sexualiteit terwijl je er zelf niets mee mag doen. Het kan tocht niet anders dat je daar van onstpoord?

Of was ze ook ontspoord als ze niet zo beroemd was geworden? Maar dan op een andere manier… wellicht was ze al dood geweest dan. Omdat ze minder in de spotlights stond en dus minder corrigerende invloeden had.

Is het een kwestie van aanleg? Is het een kwestie van omstandigheden? Nature Nurture?

Dat is helemaal niet belangrijk omdat de ingredienten, de redenen waarom iemand zo uit de bocht ligt gewoon in het hier en u aanwezig zijn. Je hoeft alleen maar te kijken naar wat haar situatie in stand houdt. Welke factoren zijn dat.

Er is altijd een heel systeem om zo iemand heen, een systeem wat meewerkt, wat de ellende in stand houdt. Medeplichtigen zogezegd. Ouders, vrienden, kennissen. Spelen allemaal een rol.
Als ze zwaar onder invloed in de rechtbank verschijnt, heeft ze daar dus ook de mogelijkheden toe gehad. Als ze versuft tijdens haar comeback op het podium compleet de boel kan verknallen dan is daar een heel management plus personeel wat niet ingrijpt voor nodig.

Kortom ze kan haar gang gaan. Het feit dat dat kan is veelzeggend. Aan de ene kant zal ze zelf voor die omstandigheden zorgen. Maar ze krijgt ook de gelegenheid om die omstandigheden te scheppen. Wellicht haar status. De symbiose tussen Spears en faam is nu gestoeld op dysfunctionele gedrag ipv haar talent, de aandacht is negatief, maar minstens zo groot toen het nog postief was.

En er is niemand die ingrijpt. Geen vader die iets doet, geen moeder die iets doet. Geen vriend die iets doet. Niemand breekt er doorheen.

Haar necrologie is al geschreven. En het lijkt een aflopende zaak. Hoewel ze nog wel redelijke verkopende muziek maakt.

Ik vrees dat het de familie is die het systeem in stand houdt. Ik vermoed dat Britney Spears nog een meisje is van een jaar of 15. En hunkert naar wat mensen die van haar houden om wie ze is, en niet om wat ze kan of doet. Naar iemand die haar menselijke grenzen biedt, iemand die de grenzeloosheid van haar beroemdheid en de keiharde onnatuurlijke grenzen die lijken op gevangenschap die beroemdheid met zich meebrengenlijken in goeie banen kan leiden.

En dat lijkt me een klus voor iemand die ook beroemd is, maar die twee elementen onder de knie heeft.
En die iemand was daar ook, Dr Phil. Maar die werd helaas door de ouders de laan uitgestuurd. Het zou hem alleen maar gaan om kijkcijfers.
Tja, wat een nonargument is dat, wat Spears ook doet, ze heeft altijd kijkcijfers. IK zou liever willen dat mijn dochter kijkcijfers heeft bij een mogelijke oplossing van alle ellende dan dat ze kijkcijfers heeft bij het zoveelste drama en schandaal.
Maar de ouders zijn bang, want zij vertegenwoordigen voor een groot deel het nurturende systeem wat haar wellicht labiele Nature in stand houdt.

Ik hoop dat Phil het toch voor elkaar krijgt en de boel eens goed aanpakt de ouders aanklaagt voor het opbinden van die kuisheidsgordel en het daarop volgende struisvogel gedrag. Britney moet worden afgesneden van haar bankrekening. En een half jaartje tussen normale liefhebbende mensen vertoeven.

Voor mijn part de Amish. Of is dat teveel een kuisheidsgordel gemeenschap?

Ik heb toen John Kerry in de running was 4 jaar geleden alweer, een waarschuwende droom gehad. In die droom bleek John Edwards president en nog erger dan Bush met alle rampzalige gevolgen van dien. John Edwards was volgens mijn alweer 4 jaar oude droom levensgevaarlijk als president. Het viel me op omdat deze hele John Edwards mijn belangstelling niet had. Dus waarom dan zo’n droom.

Maar dromen zijn natuurlijk bedrog.

Natuurlijk.

Barack Obama dus, daar stem ik op, als ik kon stemmen. Eigenlijk zouden wij ook op de Amerikaanse president moeten kunnen stemmen.
Ik zou op Barack Obama stemmen ook al klinkt zijn naam rampzalig. Obama lijkt op Osama en Barack nou je hoeft er maar nummer achter te zetten om je in een concentratiekamp te wanen. Maar goed daar zet ik me overheen, what’s in a name. Ik vind zijn welsprekendheid zo’n verademing na dat verbale gestuntel van Bush, dat hij mijn stem krijgt.

Hillary Clinton leek me interessant totdat ik haar hoorde praten, ze praat als een tandartsboor op een verdoofde zenuw. Het moet pijn doen maar het doet geen pijn, dus blijf je luisteren, maar als ze weg is en de verdoving is uitgewerkt…

Juist.

Dus ik baseer mijn keus op een droom en het stemgeluid. Of ik wel inhoudelijk bezig ben?

Nee joh tzijn amerikaanse verkiezingen!

De schurken maken er weer mono van!

Een van de dingen die ik doe om uit de feestdepressie te komen is naar Corbisgaan en daar het woordje “Bliss” in het zoekveld typen. En dan gewoon maar foto’s kijken.
Veel vis eten, visoliesupplementen slikken, vroeg opstaan, (oh ja doe ik dat?) regelmatig eten. Veel lampen aan in huis maar geen TL licht. Koop een lamp met zonlicht spectrum. Misschien een Pilips “WAKKER WORDEN%$##$@!@#$%$!!!!!!!” lamp kopen.
Heel veel foto’s maken. Ik zal binnenkort een linkje sturen van mijn foto website.

Zo ik ruik versgebakken zalmfilet.