februari 2008


Stel dat na de film van Wilders Amsterdam Centraal wordt opgeblazen. Stel dat dat gebeurd.
Tegen wie zal het volk zich dan keren? Tegen Wilders of tegen de Taliban?
Precies tegen beide, hierdoor onstaan twee twee partijen die zich tegen elkaar keren wegens een gebrek aan een zichtbare vijand. 
Rellen, onlusten, openbare geweldpleging tegen een deel van de allochtone bevolking. En een tegenreactie erop.
Precies wat de Taliban wil.
Balkenende heeft dan maar twee mogelijkheden. Zeggen dan Wilders de film gewoon mag uitzenden, en dat de Taliban z’n mond moeten houden en dat we niet zwichten voor intimidatie. Of de film verbieden.
Maar zo’n duidelijk geluid kan Balkenende niet geven. Dus  steunt hij de vrijheid van meningsuiting door de film niet te verbieden, maar verzoekt Wilders met klem wegens het gevaar, om de film niet uit te zenden.
En dus zwicht hij voor angst en intimidatie.
Nederland staat er binnen europa ook wel heel zielig alleen voor. Net zoals Denemarken met hun spotprenten. De oproep van de Duitse premier, dat alle europese kranten de spotprenten moesten plaatsen, zodat Denemarken er niet alleen voor hoefde te staan, hadden geen effect.
Europa kan kennelijk geen eenduidig standpunt innemen als het gaat om de Taliban. Misschien heeft Obama wel gelijk als hij zegt dat Europa Amerika en Engeland het vuile werk laten opknappen.
Ik vergeet het nog wel eens dat we in feite in oorlog zijn, we kunnen gewoon boodschappen doen en ons druk maken over Jerney Kaagman die een mogelijke Idols winnares “Zwarte Muts” noemt. Toch zijn we in Oorlog, aan het front vechten wat Nederlanders, en hier in Nederland staat er maar eentje op de Barricaden; Gekke Geert; de verkeerde man op de verkeerde plaats op de verkeerde tijd.
Is er nog een oplossingsgerichte versie van dit geheel meneer B?

Balkendende is terecht bezorgd, hij geeft om dit land en de mensen, en hij wil ons door deze tijd van terroristische dreiging  zo veilig mogelijk heenloodsen. En Wilders moet niet de brandende lucifer maar de kanarie in de kolenmijn regelen.

Het duurde tot vanavond tot ik me ineens besefte dat BNN het weer flikt. Na de grote donorshow waarin ze heel nederland op het verkeerde been zette. Is het “avondje porno” veel meer een “protest” tegen porno. En dat is vanwege de documentaire Inside Deep Throat die aan de film vooraf gaat. 

In die documentaire wordt schrijnend duidelijk gemaakt dat de acteurs behoorlijk zijn genaaid, niet alleen in de film maar vooral ook na de film. De film bracht miljoenen op terwijl de acteurs en nauwelijks aan verdienden. Maar het ergste is het verhaal van Linda Lovelace. Ze vertelt dat ze in die tijd in een gewelddadige relatie verstrikt zat, kortom flink onder de plak van een akelig ventje met wapperende handjes, die haar stimuleerde om in die film te gaan spelen. Vanuit die sfeer en wellicht ook angst, of verwarring of weet ik veel wat, heeft ze geacteerd in die film. Er zijn zelfs scenes waarin je blauwe plekken op haar lichaam ziet, die afkomstig zijn van haar ongeremde fysiek intimiderend vriendje. 
Kortom, als je na die documentaire deep throat ziet valt er weinig meer te genieten, omdat je weet wat erna is gebeurd, omdat je weet dat de acteurs zijn belazerd misbruikt, gebruikt, en vooral omdat je weet dat de hoofdrolspeelster buiten de scenes hard geslagen is en feitelijk in een dieptepunt van haar leven zit.
Ik zou niet weten wat daar nog opwindend aan is.
En dat is volgens mij precies de bedoeling. Als het BNN werkelijk om een lekker avondje porno was gegaan hadden ze Pruimenbloesem, ’s Neerlands eerste pornofilm, uitgezonden. 
Konden we nog trots zijn ook.


B stond in de open plek van het bos, de maan zette alles in een spookachtig licht. Hij keek naar Draak. Draak was een silhouet met twee rode brandende ogen.
“Het voelt zo zwaar de laatste tijd Draak.” B sprak langzaam.

“Zo leeg, zo eenzaam… ik las vandaag een spreuk in een boek:

‘Eenzaamheid is voor de geest hetzelfde als een dieet voor het lichaam.’

En die uitspraak kun je op verschillende manieren interpreteren.”

Draak gromde en zei: “Wat is dan de waarde van die uitspraak?”
B zuchtte.
“Nou als je een dieet als iets goeds ziet, als een reiniging dan is het positief, maar als je een dieet ziet als iets wat overbodig is… dan niet.” B keek even naar de maan. “Maar ik denk dat ik ondertussen wel op gewicht ben als het gaat om eenzaamheid.”

Draak snoof, het leek op lachen.
“Wat?” zei B.
“Dus dan kun je weer gewoon gaan eten.”
“Ja, al heb ik geen flauw idee wat dat dan betekent”
Draak deed zijn ogen dicht.
“Gewone dingen gaan doen.” zei hij.
“Maar in de gewone dingen ontmoet je geen mensen, althans niet op de manier zoals ik graag zou willen, maar ik kan helemaal niet uitleggen wat ik graag zou willen, ik herken het als ik het zie.”
“Precies, dus moet je veel zien.” en wapperde even met zijn vleugels. 

B wist niets te zeggen en ze zwegen een tijdje.

Opeens knipte B in zijn vingers. De maan verdween en de zon verscheen. Alles baadde in een heldere voorjaarszon, vogels begonnen spontaan te fluiten. Draak knipperde even met zijn ogen, grinnikte en keek naar B.
“Just like that.” gromde hij.
“Just like that.” zei B.

Ik vroeg mij laatst af of heet placebo effect ooit echt goed is onderzocht… In principe is het een bijverschijnsel van een dubbelblind onderzoek. U kent dat wel, een groep krijg een werkend medicijn en een groep een niet werkend medicijn, beide weten dat niet. En het blijkt dat de groep met het niet werkende medicijn er toch positieve meetbare effecten zijn.
Er wordt heel normaal over gedaan, en gezegd dat het gaat om het zelfgenezend vermogen van de mens. Heel leuk allemaal.

Het placebo effect zal waarschijnlijk ook werken bij het wel werkende medicijn, je zou zeggen dat dat medicijn beter werkt dan er stoffen in zitten die werkzaam zijn. Maar daar is bij het dubbelblind onderzoek natuurlijk rekening mee gehouden… hoop ik.

Het is zeer waarschijnlijk dat de positieve effecten bij veel alternatieve geneeswijze het gevolg zijn van dat placebo effect. Iets waar volgens mij niets mis mee is. Zolang de client/patient maar nietweet dat het middel niet werkt, het is dan ook heel belangrijk dat dat niet te achterhalen is, en dat het middel ongevaarlijk is.

Het placebo effect het sterkst te werken als je er van overtuigd bent dat het niet werkende middel wat je gebruikt wel werkend is. Kortom zodra je weet dat het middel niet werkend is. Dan is het effect weg.

En dat is jammer, want het zou toch prachtig zijn als je bij een hoofdpijn of andere vervelende kwalen, gewoon dat zelfgenezende placebo effect aan kunt zetten. Maar dat kan dus niet. En mijn vraag is nu,waarom niet? Als het lichaam een niet mis te verstande zelfgenezende kracht kent, gefundeerd puur op overtuiging. Nou, dat is mooi toch?

Dus je zou je zelf om de tuin moeten leiden. Ik heb al gedacht aan homeopathie, omdat het door zoveel mensen gebruikt wordt met gunstig resultaat, en water en of suikerbolletjes best eigenschappen kunnen hebben die de wetenschap nog niet ontdekt heeft…

Maar het werkte dus niet bij mij. Je moet goedgelovig zijn, en waarschijnlijk naief, en wellicht gewoon dom.

Juist. En hoe is dat evolutionair te verklaren dan? Dat hoe dommer je bent, hoe groter je zelfgenezendvermogen, en dus je vermogen tot overleven? Nou?

Er zou een pilletje moeten zijn waar je tijdelijk dom van wordt. Zodat je daarna rustig alle placebo kunt gebruiken, snel genezen voor je domheidspil weer is uitgewerkt.

Ja, ik hoor u denken,

Die domheidspil. Wordt dat dan een placebo of niet…


Natalie zingt je haren in een racekapsel,

Tenminste als je op de eerste rij zit. De flinke dame heeft een stem waarmee ze wijnflessen kan laten knallen. Zelfs Tina Turner verbleekt enigszins bij deze supernova van een uitstraling.

tot ze naast de presentatie van Idols staat. Op de een of andere manier verdwijnt haar kracht, en geeft antwoord op vragen met een onwaarschijnlijk hees fragiel stemmetje en een irritant accent.

Het is zelfs zo irritant dat je haast gaat denken dat ze daardoor niet kan winnen. Het is en soort valse bescheidenheid met nadruk op vals.

Nou zou ik naast Martijn Krabbé waarschijnlijk ook een multiple personality syndrome ontwikkelen. Ik vond hem ooit wel leuk, maar in Idols, lijkt hij nog het meest op een kruising tussen een wasverzachtersreclame en een corrupte arubaanse officier van justitie. Nee, maar ik bedoel niet echt op zijn plaats daar. En Wendy van Dijk slaat regelmatig empathisch de plank scheef. Alleen de Jury is leuk. Echt leuk. Zelfs Christina Henriette (Jerney) Kaagman, heeft toch wel iets onverstoorbaar grappigs.

Ik vond Idols 1 erg leuk, omdat de audities tenminste nog een beetje normaal gefilmd werden.
Ik vind Idols 4 bijzonder, omdat er 3 vrouwen echt goed kunnen zingen. En ik me toch afvraag hoeveel talent er niet nog meer in dit kikkerland rondloopt.

Zou het mogelijk zijn? Een samenleving gebaseerd op Talent?

Volgende Pagina »