februari 2008
februari 29, 2008
februari 23, 2008
Het duurde tot vanavond tot ik me ineens besefte dat BNN het weer flikt. Na de grote donorshow waarin ze heel nederland op het verkeerde been zette. Is het “avondje porno” veel meer een “protest” tegen porno. En dat is vanwege de documentaire Inside Deep Throat die aan de film vooraf gaat.
februari 23, 2008
B stond in de open plek van het bos, de maan zette alles in een spookachtig licht. Hij keek naar Draak. Draak was een silhouet met twee rode brandende ogen.
“Het voelt zo zwaar de laatste tijd Draak.” B sprak langzaam.
‘Eenzaamheid is voor de geest hetzelfde als een dieet voor het lichaam.’
En die uitspraak kun je op verschillende manieren interpreteren.”
Draak gromde en zei: “Wat is dan de waarde van die uitspraak?”
B zuchtte.
“Nou als je een dieet als iets goeds ziet, als een reiniging dan is het positief, maar als je een dieet ziet als iets wat overbodig is… dan niet.” B keek even naar de maan. “Maar ik denk dat ik ondertussen wel op gewicht ben als het gaat om eenzaamheid.”
Draak snoof, het leek op lachen.
“Wat?” zei B.
“Dus dan kun je weer gewoon gaan eten.”
“Ja, al heb ik geen flauw idee wat dat dan betekent”
Draak deed zijn ogen dicht.
“Gewone dingen gaan doen.” zei hij.
“Maar in de gewone dingen ontmoet je geen mensen, althans niet op de manier zoals ik graag zou willen, maar ik kan helemaal niet uitleggen wat ik graag zou willen, ik herken het als ik het zie.”
“Precies, dus moet je veel zien.” en wapperde even met zijn vleugels.
“Just like that.” gromde hij.
“Just like that.” zei B.
februari 19, 2008
Ik vroeg mij laatst af of heet placebo effect ooit echt goed is onderzocht… In principe is het een bijverschijnsel van een dubbelblind onderzoek. U kent dat wel, een groep krijg een werkend medicijn en een groep een niet werkend medicijn, beide weten dat niet. En het blijkt dat de groep met het niet werkende medicijn er toch positieve meetbare effecten zijn.
Er wordt heel normaal over gedaan, en gezegd dat het gaat om het zelfgenezend vermogen van de mens. Heel leuk allemaal.
Het placebo effect zal waarschijnlijk ook werken bij het wel werkende medicijn, je zou zeggen dat dat medicijn beter werkt dan er stoffen in zitten die werkzaam zijn. Maar daar is bij het dubbelblind onderzoek natuurlijk rekening mee gehouden… hoop ik.
Het is zeer waarschijnlijk dat de positieve effecten bij veel alternatieve geneeswijze het gevolg zijn van dat placebo effect. Iets waar volgens mij niets mis mee is. Zolang de client/patient maar nietweet dat het middel niet werkt, het is dan ook heel belangrijk dat dat niet te achterhalen is, en dat het middel ongevaarlijk is.
Het placebo effect het sterkst te werken als je er van overtuigd bent dat het niet werkende middel wat je gebruikt wel werkend is. Kortom zodra je weet dat het middel niet werkend is. Dan is het effect weg.
En dat is jammer, want het zou toch prachtig zijn als je bij een hoofdpijn of andere vervelende kwalen, gewoon dat zelfgenezende placebo effect aan kunt zetten. Maar dat kan dus niet. En mijn vraag is nu,waarom niet? Als het lichaam een niet mis te verstande zelfgenezende kracht kent, gefundeerd puur op overtuiging. Nou, dat is mooi toch?
Dus je zou je zelf om de tuin moeten leiden. Ik heb al gedacht aan homeopathie, omdat het door zoveel mensen gebruikt wordt met gunstig resultaat, en water en of suikerbolletjes best eigenschappen kunnen hebben die de wetenschap nog niet ontdekt heeft…
Maar het werkte dus niet bij mij. Je moet goedgelovig zijn, en waarschijnlijk naief, en wellicht gewoon dom.
Juist. En hoe is dat evolutionair te verklaren dan? Dat hoe dommer je bent, hoe groter je zelfgenezendvermogen, en dus je vermogen tot overleven? Nou?
Er zou een pilletje moeten zijn waar je tijdelijk dom van wordt. Zodat je daarna rustig alle placebo kunt gebruiken, snel genezen voor je domheidspil weer is uitgewerkt.
Ja, ik hoor u denken,
Die domheidspil. Wordt dat dan een placebo of niet…
februari 18, 2008

Natalie zingt je haren in een racekapsel,
Tenminste als je op de eerste rij zit. De flinke dame heeft een stem waarmee ze wijnflessen kan laten knallen. Zelfs Tina Turner verbleekt enigszins bij deze supernova van een uitstraling.
tot ze naast de presentatie van Idols staat. Op de een of andere manier verdwijnt haar kracht, en geeft antwoord op vragen met een onwaarschijnlijk hees fragiel stemmetje en een irritant accent.
Het is zelfs zo irritant dat je haast gaat denken dat ze daardoor niet kan winnen. Het is en soort valse bescheidenheid met nadruk op vals.
Nou zou ik naast Martijn Krabbé waarschijnlijk ook een multiple personality syndrome ontwikkelen. Ik vond hem ooit wel leuk, maar in Idols, lijkt hij nog het meest op een kruising tussen een wasverzachtersreclame en een corrupte arubaanse officier van justitie. Nee, maar ik bedoel niet echt op zijn plaats daar. En Wendy van Dijk slaat regelmatig empathisch de plank scheef. Alleen de Jury is leuk. Echt leuk. Zelfs Christina Henriette (Jerney) Kaagman, heeft toch wel iets onverstoorbaar grappigs.
Ik vond Idols 1 erg leuk, omdat de audities tenminste nog een beetje normaal gefilmd werden.
Ik vind Idols 4 bijzonder, omdat er 3 vrouwen echt goed kunnen zingen. En ik me toch afvraag hoeveel talent er niet nog meer in dit kikkerland rondloopt.
Zou het mogelijk zijn? Een samenleving gebaseerd op Talent?