Sevenforest

“De grap is dat je alles kapot kunt analyseren. Echt alles.
Dat betekent dat liefde een keus is, en niet iets wat je niet kapot kunt analyseren.

En met die keus, kom je nog aardig wat innerlijke obstakels tegen die zich
uitstekend lenen om kapot te analyseren.”

Lao Tzoen

Struikelend kom ik uit stilstand

In beweging door verdriet,
Zo moe van dat verlangen,

Van hoe het in elkaar steekt
Kan nu een goed verhaal ophangen

Welke plek het heeft.
Maar van binnen verga ik van de pijn,

En is iets radeloos op zoek naar een antwoord
Hoe echte liefde zo kan weglopen

Alsof het er niet mag zijn.

Verloochen je jezelf niet? Verdovend met

grote impulsen, maar de realiteit

staat gewoon thuis te wachten.

Je kunt niet meer vluchten

Je kan je koesteren in sleur en halve liefde,

rondrijden in auto’s die niet van jou voelen.

Alles kan een herinnering worden

als je maar hard genoeg werkt.

verschuilen achter verwarring,

maar er was geen verwarring,

tussen ons,

alleen maar als je versluierde,

in angst en hardheid.

Je kunt alles begraven, zoveel je wilt,

maar liefde blijft altijd precies daar waar

je het vond.

Jezus zat in de kroeg, nam een slok en zei tegen Petrus.
“Weet je Petrus, het was echt een kutdag. Soms voel ik het nog in mijn handen.”
Petrus legde zijn hand op de schouder van Jezus. “En ergste is dat ze er een heel muziekstuk over hebben gemaakt, over de meest rotte dag uit mijn leven, een of andere Bach, 4 uur duurt het, en het gaat alleen maar over dat ik het niet meer zag zitten. Terwijl ik alleen maar wilde uitleggen wat goeie wijn met je doet, en dat het mensen bij elkaar brengt dat het verbroederend werkt met z’n alle een glaasje, en natuurlijk niet te veel nee.” Hij keek meewarig in zijn glas wijn. “En wat maakt het meeste indruk? Wat wordt een hit? De mattheus passion, met als hoogtepunt, dat ik even aan mijn vader twijfelde omdat ie me langer liet hangen dan afgesproken. Ja Jezus Petrus, ik had een zwak moment.” Petrus keek aandachtig naar Jezus. “En nu, overal hangen kruizen in elke kerk op elk graf. Steeds maar weer dat kruis. Het dieptepunt van mijn leven is een symbool geworden, ik word er gek van!” Hij stond op, een beetje wankel en riep.” En ze zeggen ook nog dat ik ze het vergeven heb, allemaal leugens ik heb die sukkels verrot gescholden hoe durfden ze me te kruisigen ik had niets gedaan, een beetje een onschuldige spirituele wijnboer als ik gaan kruisigen idioten!” hij nam een flinke slok en Petrus bedaarde hem tot rust. Jezus ging weer zitten. “Weet je Petrus.” sprak hij nu enigszins met dubbele tong. “Mijn enige boodschap was, heb nou toch wat plezier in het leven leef in het nu, drink lekkere wijn, waarom aanbidden die mensen toch niet een glas wijn? Dat is mijn logo, wijn het symbool van de verbroedering, het symbool van een leuke tijd met z’n allen. Waarom blijven ze toch maar zeuren en zeulen met dat kruis, waarom blijven ze me nou maar herinneren aan die klote tijd?” Er stonden tranen in Jezus zijn ogen. “Het is niet eerlijk.” Hij liet zijn hoofd hangen en schreidde bitter. Een vrouw die een tijd bij de pooltafel stond kwam aanlopen.
“Is het weer zover?” zei ze tegen Petrus.
“Ja.” zuchtte Petrus.
Ze boog over hem en troostte hem. “Chris, lieverd hou nog even vol, het is bijna voorbij.”
“Ja maar.” snikte Jezus. “Volgend jaar doen ze het gewoon weer. Beginnen ze weer, met die ellende sombere muziek en en en…. terwijl er zoveel leuke dingen waren, zoals met Lazerus, en toen we tijdens het vissen vastliepen op een zandbank en ik als eerste uitstapte, dat was leuk, je had hun gezichten moeten zien. Allemaal dachten ze dat ik op het water kon…” Maar Jezus barstte toch weer in snikken uit, hij was ontroostbaar.
Maria sloeg zijn armen om hem heen. “Kom, ik breng je naar bed, jij gaat gewoon lekker slapen.” Jezus stond op en Maria ondersteunde hem.
“En zelfs de kinderen lopen met een kruis op straat met een gespietst broodje.” hij begon nog harder te huilen.
Ze verlieten de kroeg.
De rust keerde terug. Petrus keek wat verslagen en nipte aan z’n wijn. Hij hoorde Jezus vanaf de straat nog jammeren:
“En ik stond helemaal niet op uit de dood, ik was helemaal niet dood, het deed alleen maar heel erge pijn.”

Petrus zuchtte en voelde medelijden, hij zou blij zijn als Pasen weer voorbij was.

Langzaam wordt het me duidelijk,

ontvouwt de waarheid zich.

Vallen schellen,

hoe meer ik me concentreer op licht,
Hoe helderder alles wordt.

Hoe duidelijk. Ikzelf anderen,

situaties. gedachten.

Telkens weer.

Ik val er soms stil van.

En begrijp

steeds meer.