Licht

Het jongetje keek naar de Meester. De meester leek haast licht te geven. Hij zat stil en onbewegelijk. Het jongetje zat tegenover hem. Iets minder onbewegelijk. Hij wilde ook licht kunnen geven, net als zijn meester. Maar hij wist ook dat zolang hij dat wilde het niet zou lukken. De meester immers dacht ook niet na over of hij licht gaf of niet. Hij was er gewoon.

Het jongetje werd rustiger en verdiepte zijn meditatie. Hij sloot zijn ogen, en voelde het lichte in de Meester. Hij voelde hoe hij zelf ook lichter werd. En zonder dat hij er iets voor deed. Hij keek er met zijn innerlijk oog vol verwondering naar. Het leek alsof alles meebewoog. Zijn gedachten waren zoveel groter dan hij dacht. Het leken haast dansers in een storm. Wervelend met de wind. Hij liet ze waaien, en zag dat ze een beetje licht gaven. Alsof ze begonnen te sprankelen.

En ineens  zag hij wat gedachten konden zijn, heldere sterren, bewegelijk en sierlijk. Als diamanten die van vorm veranderden verlichtten ze een weg. Niet één weg maar allerlei wegen.

Het jongetje keek ademloos toe. Zoveel wegen, welke zou hij kiezen welke is de beste…

“Geen van alle.” zei de meester ineens.

Het jongetje schrok op uit zijn meditatie, de weg, de gedachtes, de sterren het fonkelen plofte allemaal weg.

“Ik snap het niet meester.”

“Gedachten zijn niet de weg, hoe mooi ze ook zijn.”

“Waar wat is dan wel de weg?” vroeg het jongetje teleurgesteld.

“Jijzelf.” zei de Meester met een lichte glimlach en stond op. Het jongetje volgde zijn voorbeeld en samen liepen ze over de brug richting de Jasmijntuin.

“Ik denk dat ik het niet begrijp.”

“Er is niets wat bepaalt wie jij bent of wat jouw weg is. De weg is alleen zichtbaar als je terugkijkt. En dat geldt voor alle wegen. Ze zijn onbegaanbaar. Hoe mooi ze ook zijn.”

Het jongetje keek peinzend. Ergens voelde hij zich opgelucht, er waren zoveel wegen en zoveel keuzes. Maar eigenlijk waren al die wegen geschiedenissen van anderen. En hij hoefde er niet een te kiezen.

Hij was zijn eigen weg.

Het jongetje maakt een kleine sprong, dat deed hij vaker als hij licht voelde.